RUKİYE HANIM BİZLERLE-2

HAYATIN SÜPRİZLERİ

Kızım henüz iki yaşını yeni doldurmuştu.Henüz ikinci bir bebeğe ne ben ne de eşim hazır değildik.Nereden bilebilirdik hayatın bize büyük bir sürpriz hazırladığını?Hamile olduğumu öğrendiğimde önce çok üzülmüştüm.Henüz minik kızım daha bebekti ,çalışma hayatı bir yanda  nasıl yapardım?Zaten kızıma bile fazla zaman ayıramadığım için vicdanım sızlarken ikinci bir bebek nasıl olacaktı?Allah’a inana bir insan olarak durumu kabullenmek durumundaydım.Küçük kızımı da kardeş fikrine alıştırmalıydık.Eve gelen her misafire kardeşini anlatıyordu;kardeşim annemin karnında büyüyor ,büyüyünce hastanede dışarı çıkaracaklar diyordu.Hamileliğimin 4. ayında gittiğim kontrolde doktor bebek kalp seslerini dinlerken; iyice bakın belki ikinci vardır dedim.İlk hamileliğimde ikiz bebek beklentisindeydik zira eşim de ikiz eşiydi.Erkek kardeşlerinin birinin eşi ikiz gebelik geçirmiş,ikizlerini doğmadan kaybetmişlerdi.Kızımızda hamileliğim süresince ultrasonografi cihazı  ile bakılıncaya kadar ikiz umudu taşımıştık.Doktor kalp seslerini daha dikkatle dinlerken gülmeye başladı.Bir kalp sesi daha var sanırım ikiz dedi.Ertesi gün ultrasonografi cihazı ile ikizlik doğrulandı.Eşim havalara uçtu sevinçten.Oldukça sıkıntı veren bir hamilelik yaşadım.Karnım hızla büyümeye başlamıştı,henüz 5 aylıkken bile ayakkabılarımın bağcığını bağlayamaz duruma gelmiştim.Tabi ki doktorun tavsiyelerini harfiyle yerine getiriyordum.Çok özenli besleniyordum.Nihayet beklenen gün geldi çattı.12 nisan 1989 sabaha karşı saat 2 de sancılarım tuttu,hemen doktorumu aradık, hastane ile evimiz arasındaki yolun bu kadar uzak olduğunu bilmiyordum doğrusu.Allah’ım ne uzun yoldu ,git git bitmiyordu.Hastanede hemen doğuma aldılar,doktorumu arıyordu gözlerim.Nihayet O da geldi.SAAT 3.15 de önce Buğrahan’ı verdiler kucağıma 3kg 200gr ağırlığında olduğunu söylediler,10 dakika sonra da Burak doğdu O da 2kg 800gr ağırlığındaydı..Çok yoğun bir gündü yatak sıkıntısı nedeniyle bizi fazla tutmadılar.Her şey yolunda diyerek aynı gün akşam evimize gönderdiler.Zorlu bir maraton için start verilmişti.Allah’ım ne yapacaktım ben şimdi?

Şimdilik yazacaklarım  bu kadar .Tekrar görüşünceye kadar dostça kalın.

 

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !